Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitt­hvað að!

Greinin er skoðanagrein og ber að meta sem slíka, en nokkrir veikleikar koma í ljós þegar röksemdafærslan er skoðuð nánar. Höfundur vísar til þess að „stjórnmálamenn" og „tillögur" um styttingu leikskólakennaranáms séu til staðar, en nefnir hvergi nafn á þeim stjórnmálamönnum, flokki eða skjali sem um ræðir; lesandinn veit ekki hvort vísað sé í umræðu á Alþingi, í forritum framboða eða í ummælum í fjölmiðlum. Fullyrðingin um „100 daga" er sett í gæsalappir án þess að tilgreint sé hvað eða hvers konar loforð vísað er til. Þetta gerir lesandanum erfitt fyrir að meta hvort gagnrýnin sé sanngjörn eða hvort höfundur sé að hæfa strámann. Þá segir höfundur „rannsóknir sýna skýrt" að menntun leikskólakennara sé forsenda gæða, en vísar ekki til einstakra rannsókna, fræðimanna eða stofnana. Fyrir dósent við Háskóla Íslands væri eðlilegt að benda á í það minnsta eina heimild. Röksemdafærslan er að öðru leyti skýr og innbyrðis samkvæm, uppbygging textans er vel skipulögð og tónninn styrkur. Sem málflutningur er greinin ágæt, en sem rökstudd skoðanagrein byggð á fagþekkingu höfundar mætti hún vera mun betur stoðuð gögnum og viðmiðum.