Hætta að keyra fjarskiptastaði með ljósavélum
Frétt sem byggir nánast eingöngu á fréttatilkynningu frá Mílu um orkuskipti á fjarskiptastaðnum Slórfelli. Heimildin er skýrt tilgreind og tæknilegar tölur eru raktar til hennar, en ekkert sjálfstætt efni, engin viðtöl og engin utanaðkomandi staðfesting fylgir. Niðurstaðan er læsileg en óunnin endursögn á kynningarefni fyrirtækis.
Það sem fréttin gerir rétt er einfalt en skiptir máli: hún segir lesandanum hvaðan efnið kemur. Setningin „Í fréttatilkynningu þess efnis frá Mílu segir“ og viðtengingarháttur í frásögninni allri sýna að blaðamaðurinn er ekki að slá eign sinni á fullyrðingarnar. Tölurnar eru afmarkaðar og í grunninn sannreynanlegar: 60 kWh rafgeymakerfi, 24 sólarsellur með allt að 11 kW afköstum, 800 W vindmylla, olíunotkun úr tólf þúsund lítrum í um sex þúsund. Efnið sjálft, orkuskipti á fjarskiptastað utan raforkukerfis sem meðal annars heldur uppi Tetra-kerfi Neyðarlínunnar, hefur raunverulegt fréttagildi.
Vandinn er að ekkert er lagt við. Áætlunin um helmingsminnkun olíunotkunar er áætlun fyrirtækisins sjálfs, ekki mæld niðurstaða, og fréttin spyr ekki hvernig hún er reiknuð. Kostnaður verkefnisins kemur ekki fram, þótt talað sé um „töluverða kostnaðarlækkun“. Bláorka er nefnd sem samstarfsaðili en enginn þar er spurður. Löng lokatilvitnun er birt án þess að tilgreint sé hver talar; hún er nafnlaus og hljómar eins og markaðsefni, og þar hefði einfalt símtal í Mílu getað gefið nafngreindan viðmælanda og að minnsta kosti eina spurningu.
Hér er ekki um ágreiningsmál að ræða og því er ekki réttmætt að kalla eftir gagnrödd. Á móti kemur að þegar fyrirtæki sendir út tilkynningu um eigin umhverfisframtak hefur miðillinn enga skyldu til að endurbirta hana hráa; einmitt þá þarf eitthvað að koma til viðbótar. Læsileg og heiðarlega merkt endursögn kynningarefnis, án sjálfstæðrar vinnu, lendir í neðri hluta hins nothæfa.
