Brýtur innviðaráðherra lög, aftur?
Skoðanagrein formanns Samtaka smærri útgerða þar sem hann fullyrðir að ráðherra brjóti lög með því að birta ekki reglugerð um línuívilnun, byggðakvóta og skel- og rækjubætur í tæka tíð. Hagsmunatengsl höfundar eru gefin upp og röksemdafærslan er að nokkru byggð á stjórnsýslulegum forsendum. Lagatilvísanir eru hins vegar engar og lokakaflinn hverfur í tilgátur um hvatir stjórnvalda.
Greinin er birt sem skoðanaskrif, og höfundur gefur hagsmuni sína hreinlega upp í lokin: smábátasjómaður og formaður Samtaka smærri útgerða. Það er til fyrirmyndar og lesandinn getur staðsett sjónarhornið sjálfur.
Kjarnaröksemdin er raunverulega vel byggð. Krafan um að línuívilnun sé virk „frá og með upphafi fiskveiðiárs“ er áþreifanlegt viðmið, og sama gildir um skiptingu aflaheimilda á fjögur þriggja mánaða tímabil. Samanburðurinn við júlíbirtingu áður og nóvemberbirtingu í fyrra gefur tímalínu sem má sannreyna, og röksemdin um að íþyngjandi breyting á fyrri stjórnsýsluframkvæmd kalli á fyrirvara er efnislega sterk. Á móti kemur að hvergi er vísað í lagagrein eða reglugerðarnúmer, og fullyrðingin um að birtingin í fyrra hafi „augljóslega“ verið lögbrot stendur og fellur með lestri höfundar; ekkert álit umboðsmanns eða annað utanaðkomandi mat er nefnt.
Tvennt dregur niður. Setningin um aukakvótann „sem enginn veit hvaðan kom“ er retórík sem hefði mátt styðja með einni tilvísun. Og lokaklausan, að ríkisstjórnin vilji í raun samþjöppun, er hvatatilgáta sem greinin gerir enga tilraun til að rökstyðja. Nafn ráðherrans og ráðuneytið sem gefur reglugerðina út koma aldrei fram, sem gerir lesandanum erfiðara fyrir að rekja málið.
