Formaður Landverndar segir hægt að friða kóralrif og fjallagarða neðansjávar strax
Greinin er viðtal við formann Landverndar um verndun hafsvæða við Ísland. Hún byggist nær alfarið á sjónarmiðum eins aðila og setur fram alþjóðleg markmið um 30% verndun hafsvæða sem bakgrunn, án þess að gefa öðrum hagsmunaaðilum tækifæri til svara.
Greinin birtist sem ritstjórnarefni en er í raun eins konar einhliða viðtal við formann Landverndar. Þorgerður María Þorbjarnardóttir er eina uppsprettan og röddin sem berst til lesandans. Tilgreind eru tvö ráðuneyti, umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytið og atvinnuvegaráðuneytið, en hvorugt fær tækifæri til að svara eða útskýra af hverju aðgerðaáætlun um líffræðilega fjölbreytni tekur ekki sérstaklega á hafvernd. Þetta er verulegur ágalli þegar um ritstjórnarefni er að ræða: ef sjónarmið samtakanna eru sett fram sem frétt hlýtur blaðamaðurinn að hafa samband við viðkomandi ráðuneyti.
Fullyrðingin um að aðeins 2% hafsvæða Íslands falli undir verndarskilgreiningu er ekki rökstudd með tilvísun í tiltekin gögn eða skýrslur, þótt talan gæti verið staðfest úr opinberum heimildum eins og gögnum Umhverfisstofnunar. Markmiðin um verndun 30% land- og hafsvæða vísa líklega til Kunming-Montreal samningsins, en hann er ekki nefndur á nafn. Tilvísun í fund Norðurlandasamtakanna er áhugaverð en ekki nýtt til að birta fleiri raddir; enginn þátttakandi á fundinum er látinn tjá sig. Framsetningin hallast greinilega að umhverfisverndarsjónarmiðum, sem er eðlilegt í viðtali við forvígiskonu, en gallinn er að blaðamaðurinn gerir ekkert til að setja þessi sjónarmið í samhengi við mótrökin, til dæmis frá sjávarútvegi eða orkugeiranum. Þegar á heildina er litið er þetta léttbær umfjöllun sem gefur lesandanum einhliða mynd af flóknu málefni.
