Alvarlegt þegar fjármálaáætlun er lögð fram á brostnum forsendum
Greinin er í raun endursögn á aðsendri grein Guðlaugs Þórs Þórðarsonar, þingmanns Sjálfstæðisflokksins, í Morgunblaðinu. Hún flytur gagnrýni hans á fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar án þess að leita eftir svörum frá ríkisstjórnarmeirihlutanum eða óháðum sérfræðingum. Framsetningin gefur til kynna hlutlæga fréttaumfjöllun en efnið er nær eingöngu pólitískt sjónarmið frá stjórnarandstöðu.
Greinin er merkt sem ritstjórnarefni en les ekki sem eiginleg ritstjórnargrein; hún er nánast orðrétt endursögn á skoðunargrein eins stjórnarandstöðuþingmanns. Ekki er leitað til ríkisstjórnar, fjármálaráðuneytis eða óháðra sérfræðinga um viðbrögð eða mat á fullyrðingum Guðlaugs. Þetta er alvarlegur brestur á jafnvægi þegar efnið er flutt sem frétt fremur en skoðun. Tölulegar fullyrðingar hans, svo sem áhrif atvinnuleysishækkunar á ríkissjóð og stærð afgangs A1-hluta, eru allar raktar til Guðlaugs sjálfs eða nefndarálits sem hann vitnar í, en ekki sannreyndar af blaðamanninum. Raunar vísar Guðlaugur í spá Seðlabankans og nefndarálit meirihluta fjárlaganefndar, sem eru opinber gögn og styrkja ákveðnar tölur; vandinn er að túlkunin á þeim gögnum er eingöngu hans og enginn annar fær að meta hana. Að birta þetta sem „ritstjórnarefni" frekar en „aðsenda grein" eða „pólitísk gagnrýni" er framsetningarvandi; lesandinn fær ekki skýra vísbendingu um að hér sé um einhliða pólitísk sjónarmið að ræða. Heimildakeðjan er einnig ábótavant: þetta er endurmiðlun á efni sem birtist í Morgunblaðinu, ekki frumfréttamennska.
