Vinstrið er eina framboðið sem hefur bætt við sig fylgi á síðustu vikum

Stærsta vandamálið er að greinin byggir á fylgismælingum og tölum sem aldrei eru tilgreindar né nefndar á nafn. Höfundurinn fullyrðir að „vinstrið er eina framboðið sem hefur bætt við sig fylgi á síðustu vikum" og segir jafnframt að „fylgi við flokka vinstra megin við Samfylkinguna ætti að vera +25% í Reykjavík" án þess að vísa í neina sérstaka könnun, stofnun eða tölulegan grunn. Lesandinn hefur enga leið til að sannreyna þessar fullyrðingar, sem veikir trúverðugleika efnisins verulega. Greinin er greinilega skoðanagrein, en jafnvel skoðanagreinar þurfa að byggja röksemdafærslu á einhverjum sýnilegum grunni. Þegar höfundurinn segir „reynslan sýnir að atkvæði færast frá flokkum sem hafa litla eða veika möguleika á fulltrúa" er það ófyrirséð mat, ekki staðreynd. Niðurlagið er sérstaklega athyglisvert, þar sem Miðflokkurinn og Okkar borg eru úthúðuð í einni setningu: þau „virðast vilja fá mælingu á hversu stór hluti borgarbúa er haldinn andúð á útlendingum, baráttu hinsegin fólks, göngugötum og ýmsu sem einkennir nútímann." Þessi setning fer langt umfram hlutlausa greiningu og er frekar pólitísk gagnrýni. Sem skoðanagrein má hún vera persónuleg, en blöndu af óstuddri gagnagreiningu og skýrri pólitískri afstöðu gerir þetta erfitt að meta sem trúverðugt innlegg í umræðuna.