Skattakóngur Íslands selur restina af fyrirtæki sínu til Boga og Lindu
Frétt RÚV um kaup Fagkaupa á öllum hlut í DS Lausnum byggir á nafngreindum heimildum: tölvupósti frá Boga Þór Siguroddssyni, ársreikningum félagsins og opinberum skattaupplýsingum. Verðmatið er hins vegar reiknað aftur á bak út frá fjármagnstekjuskatti Daníels Sigurðssonar án þess að forsendan sé útskýrð, og seljandinn sjálfur fær hvergi orðið.
Heimildagrunnurinn er í lagi og það sést að unnið var í málinu. Tölvupóstur Boga er birtur orðréttur, synjun hans um viðtal er tíunduð tvisvar, og rekstrartölur DS Lausna eru sóttar í ársreikninga sem lesandinn getur flett upp. Sögulega samhengið um Húsasmiðjudeiluna og bókina frá 2002 bætir raunverulegu gildi við það sem annars hefði verið stutt viðskiptaklausa.
Verðmatið er veikasti hlekkurinn. Fréttin leiðir út milljarðatölur á kaupverði út frá greiddum fjármagnstekjuskatti, en gefur sér þegjandi að nánast allar fjármagnstekjur Daníels á árinu hafi komið úr þessari einu sölu. Sú forsenda er hvergi orðuð, hvað þá rökstudd, og hún gæti verið röng. Varnaglinn „gæti hafa numið“ dugar ekki einn og sér þegar niðurstaðan endar sem tölfest fullyrðing um fimm til sex milljarða heildarverð. Þá er ekkert sagt um hvort reynt hafi verið að ná í Daníel sjálfan, manninn sem er í fyrirsögninni og seldi hlutinn. Ef hann svaraði ekki átti að segja það.
Smærri atriði draga líka úr: dagsetningar ársreikninga eru ruglingslegar, tilvísun í „árin 2024 og 2025“ og svo „síðasta ár“ án skýringar, og útúrdúrinn um B2B og B2C er bæði óþarfur og illa stafsettur á ensku sem hefði mátt sleppa alveg.
Niðurstaða: traust grunnvinna með nafngreindum heimildum og skjalfestri tilraun til andsvara, en óútskýrð reikniforsenda á kjarnatölu fréttarinnar og fjarvera seljandans halda þessu í meðallagi frekar en ofar.
