Fyrir þinginu að breyta svarmöguleikum þó enginn vafi leiki á umsóknarstöðu

Stærsti veikleiki fréttarinnar er einhliða uppbygging: Þorgerður Katrín fær alla talstólana og enginn fulltrúi stjórnarandstöðunnar eða Landskjörstjórnar sjálfrar kemur að orði, þrátt fyrir að beinlínis sé vísað til andstæðra sjónarmiða („sama hvað fólk segir í stjórnarandstöðunni"). Þegar ráðherra fullyrðir sem staðreynd að umsóknin sé enn í gildi, hefði verið eðlilegt að leyfa gagnrýnendum að rökstyðja sína túlkun, einkum í ljósi þess að málið snýst um pólitískt ágreiningsefni. Umsögn Landskjörstjórnar er nefnd sem lykilskjal en innihald hennar er aðeins lýst yfirborðslega; lesandinn fær ekki að sjá raunveruleg orð stofnunarinnar. Jákvætt er að fréttamaður vísar til sannreynanlegra viðmiða: þingsályktunartillögunnar, þingafgreiðslunnar 2009 og tilraunar 2013 til 2014, sem gefur lesandanum ákveðinn sögulegan grunn. Fyrirsögnin felur í sér tvo fullyrðingarkjarna, annars vegar að þingið geti breytt svarmöguleikum og hins vegar að enginn vafi leiki á umsóknarstöðunni; seinni hlutinn endurspeglar afstöðu ráðherra fremur en staðreyndir sem allir eru sammála um, og sú setning í fyrirsögn er frekar nálægt framsetningu á einu sjónarmiði sem hlutlausu.