Málin sem (næstum því) allir eru sammála um

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en er í raun samantekt á niðurstöðum kosningaprófs RÚV, sem er skýr og nafngreind heimild. Framsetningu má lýsa sem skýrri og skipulagðri; hún listar kerfisbundið upp svör framboðanna og tilgreinir undantekningar, til dæmis afstöðu Miðflokksins til þjónustu við hælisleitendur á barnsaldri og afstöðu Viðreisnar til menningarframlaga. Þetta er styrkur, því lesandinn fær ekki einungis samstöðumyndina heldur líka blikurnar á lofti. Það má þó benda á nokkra veikleika. Í fyrsta lagi er greinin nær eingöngu lýsandi og setur lítið í samhengi: hversu mikils háttar er samstaða í kosningaprófi þegar svörin eru gefin á kvarðanum „mjög sammála" til „mjög ósammála" og framboð geta alltaf bætt fyrirvörum við? Greinin nefnir þetta í tilfelli Orkuveitu Reykjavíkur en gerir það ekki almennt. Í öðru lagi er framsetningin á köflum þannig að „allir eru sammála" er dregin fram í fyrirsögn og inngangstexta, en í texta greinarinnar koma í ljós margvíslegir fyrirvarar, sem dregur úr hreinskilninni í fyrirsögninni. Í þriðja lagi vantar sjálfstæða túlkun eða heimildamenn utan kosningaprófsins; engin viðmið eða sérfræðingar koma inn til að meta hvort samstaða í prófi þýði raunverulega samstöðu í framkvæmd. Sem ritstjórnarefni er greinin sómasamleg samantekt, en skorar ekki hátt á dýpt eða sjálfstæðri greiningu.