Vitni hágrét í dómsal - „Það eina sem mig langar að vita er hvort þetta hafi verið sárt fyrir hann“
Bein frásögn úr aðalmeðferð í Skjólbrautarmálinu þar sem systir hins látna ber vitni. Hún lýsir því þegar hún kom að bróður sínum látnum, sambandi hans við kærustu og ákærða, skuld sem hann hugðist innheimta og kókaínneyslu hans. Einnig er greint frá spurningum sækjanda um ástand heimilisins.
„Hágrét“ í fyrirsögn og „hágrátandi“ í lokasetningu: fréttin rammar vitnisburðinn inn með tilfinningum systurinnar fremur en efni hans. Grátur syrgjandi aðstandanda er ekki kjarni morðmáls. Að gera hann að aðalatriði er ritstjórnarleg ákvörðun sem vert er að nefna.
Að öðru leyti er þetta traust frásögn úr dómsal. Blaðamaður er viðstaddur og heimildin er vitnisburður fyrir dómi. Frásögn systurinnar er að mestu rétt eignuð henni með viðtengingarhætti. Á stöku stað rennur framburður þó saman við staðreyndir, til dæmis þar sem lýst er hvernig hún komst inn í húsið. Sá kafli er settur fram sem atvikalýsing en ekki sem vitnisburður.
Stærsti gallinn er skortur á samhengi. Lesandinn fær ekki að vita hvers vegna sækjandi spyr um blóðkám á veggjum eða hvers vegna spurt er um sjálfsvígshugsanir, þótt hvort tveggja virðist snerta málsvörn ákærða. Viðkvæmar upplýsingar um hinn látna, svo sem fíkniefnaneysla og stormasamt ástarsamband, eru raktar án þess að þýðing þeirra fyrir málið sé skýrð. Ein setning um afstöðu varnarinnar hefði bætt miklu við.
