Ótímabært að fullyrða hvort lækkun hafi skilað sér á dælunni
Greinin byggir nær alfarið á viðtali við Pál Gunnar Pálsson, forstjóra Samkeppniseftirlitsins, um hvort tímabundin lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti hafi skilað sér til neytenda. Engin önnur sjónarmið koma fram, hvorki frá olíufélögum né neytendahópum. Fréttaefnið er vel afmarkað en umfjöllunin er einsleit.
Frétt sem byggir á einum nafngreindum heimildamanni, forstjóra Samkeppniseftirlitsins, og birtir beinar tilvitnanir hans í nokkrum tilvitnunarsetningum. Það er í sjálfu sér eðlilegt þegar eftirlitsstofnun gefur frá sér stöðuuppfærslu; heimildamaðurinn er réttur aðili og nafngreindur. Gallinn er hins vegar sá að raddflóra greinarinnar er nánast engin. Olíufélögin, sem eftirlitið beinist að, fá ekkert svigrúm til svara, og enginn óháður sérfræðingur eða fulltrúi neytenda er spurður. Fyrir frétt sem ber fyrirsögnina um hvort lækkun hafi „skilað sér á dælunni" hefði verið eðlilegt að sækja a.m.k. eina rödd til viðbótar, t.d. úr olíuiðnaðinum eða frá hagfræðingi, til að gefa lesandanum betri samhengi.
Framsetningin er hófleg og yfirveguð; fyrirsögnin endurspeglar orð forstjórans og ýkir ekki. Fullyrðingin um samkomulag Bandaríkjanna og Írans er nefnd í inngangi án nánari tilvísunar, sem gerir lesandanum erfiðara um vik að sannreyna hana sjálfstætt, en hún er ekki meginatriði greinarinnar. Samkeppniseftirlitið er nefnt sem valdstofnun og lagaheimildir þess eru nefndar, sem eykur trúverðugleika. Á heildina litið er þetta heiðarleg en grunnskeið fréttamennska: ein rödd, engin gagnrýni, lítið samhengi.
