Þrjú sveitarfélög hækkuðu frístund umfram verðbólgu

Greinin vísar skýrt í úttekt Alþýðusambands Íslands sem aðalheimild og flytur helstu tölulegar niðurstöður: 37 prósenta hámarkshækkun, fjórtán sveitarfélög könnuð, nafngreind sveitarfélög sem hækkuðu mest og minnst. Þetta gerir lesandanum kleift að staðreyna upplýsingarnar. Hins vegar er greinin afar stutt og einhliða í þeim skilningi að ekkert sveitarfélag fær tækifæri til að skýra hækkanirnar; hvorki Reykjanesbær, Fjarðabyggð né Garðabær eru beðin um andsvör. Þetta skiptir máli þar sem 37 prósenta hækkun á þremur árum er áberandi tala sem kallar á skýringar, hvort sem ástæðan er fjárfesting í þjónustu, launakostnaður eða annað. Framsetningin er hlutlæg að mestu, en fyrirsögnin leggur áherslu á hækkunina umfram verðbólgu og undirstrikar þannig neikvæðu hliðina á þróuninni. Einnig er mynd af leikskóla í Reykjavík sem tengist ekki beint efni greinarinnar um frístund grunnskólabarna; smáatriði en sýnir skort á umhyggju í framsetningunni. Sem stutt blaðamannafrétt er þetta viðunandi en hefði auðveldlega getað verið betri með einu símtali við viðkomandi sveitarfélög.