Næsta skref hljóti að vera að banna bíópopp

Greinin er í eðli sínu viðtal við hagsmunaaðila, forstjóra kjötvinnslu, sem gagnrýnir opinbera stefnu. Þar liggur meginveikleikinn: engin tilraun er gerð til að ná í svör frá Reykjavíkurborg eða þeim sem stóðu að matarstefnunni, og ekkert er rætt við óháðan næringarfræðing sem gæti metið fullyrðingar Steinþórs um salt, nítrat og reykingu. Vísað er lauslega í verkefnastjóra hjá embætti landlæknis sem talaði í Kastljósþætti, en engin viðleitni er sýnd til að gefa viðkomandi tækifæri til andsvara við gagnrýni Steinþórs. Þannig fær lesandinn aðeins eina hlið málsins, þótt umfjöllunarefnið sé pólitískt og heilsufræðilegt ágreiningsefni þar sem jafnvægi skiptir máli. Fullyrðing Steinþórs um að saltinnihald í unnum kjötvörum sé „um 2%" og sambærilegt við venjulegt salt í eldaðan mat er ekki staðfest neins staðar. Talan 75 mg af nítrati á kíló pylsu er sett fram án heimildar eða samhengis við opinberar leiðbeiningar. Samanburðurinn við bíópopp í fyrirsögn er beint tekinn úr orðum viðmælandans og gefur greininni meira skemmtilegt yfirbragð en fréttavirði. Greinin er ekki beinlínis röng en hún virkar frekar sem vettvangur fyrir einn aðila í opinberri umræðu, án þess efnislega mótvægis sem góð blaðamennska krefst.