Ís­land og ESB: samnings­mark­mið, aðildar­viðræður og Evran

Greinin er merkt sem ritstjórnarefni en er í raun endurbirting af Facebook-pistli sérfræðings, sem er athyglisvert ritstjórnarval. Höfundurinn gerir sér far um að vera yfirvegaður og vísar í nafngreindar heimildir: skýrslu Hagfræðistofnunar HÍ unnin fyrir utanríkismálanefnd, skýrslu erlendra sérfræðinga fyrir fjármálaráðuneytið, greinar ráðherra í Morgunblaðinu 2. júní og ávarp Ásgeirs Jónssonar seðlabankastjóra á ráðstefnu í Hörpu. Þetta er ágætt og gefur lesandanum möguleika á að kanna heimildir sjálfur. Tilvitnun í seðlabankastjóra er bein og málefnaleg. Hins vegar er ýmislegt sem veikir greinina sem ritstjórnarefni. Fyrst ber að nefna að fullyrðingin um að „líkur á að ESB gæti mætt framkomnum íslenskum kröfum geti ekki talist miklar" er matskennd staðhæfing sem stendur án stuðnings; engin ESB-heimild eða viðmælandi er tilgreindur til að styðja hana. Greinin vísar í „meirihlutaálit utanríkismálanefndar" án þess að tilgreina nánar hvað þar stendur eða hvenær það var gefið út. Listi yfir ríki utan evrusvæðisins inniheldur Slóvakíu, sem hefur haft evruna síðan 2009; þetta er staðreyndarvilla sem dregur úr trúverðugleika. Einnig er efnisgreinin um Þýskaland og Maastricht-sáttmálann endurtekin næstum orðrétt, sem bendir til þess að ritstjórnarvinna hafi verið lítil við endurbirtinguna. Þrátt fyrir yfirlýsta hlutleysisstefnu höfundar hallar framsetningin lítillega í átt að efasemdum um aðild, einkum þegar kröfur Íslands eru sagðar lítt mætanlegar og fullveldi er ítrekað nefnt sem lykilatriði, án þess að jafn sterk rödd komi fram á hinn bóginn.