30 ára að­lögun án á­hrifa

Greinin er skýrt merkt sem skoðun og höfundur er þekktur; hún verður metin sem slík. Röksemdafærslan hvílir á nokkrum lykilforsendum sem höfundur staðhæfir en styður takmarkað. Fullyrðingin um að EES-samstarfið hafi reynst „ákaflega farsælt" er sett fram sem óumdeilanleg staðreynd án tilvísunar í gögn eða rannsóknir, en væri auðvelt að vísa til efnahagslegra mælikvarða. Tilvísun í Costas Kadis, sjávarútvegsstjóra ESB, er ágæt og gefur lesandanum staðfestanlega heimild, þótt ekki sé vísað í hvar eða hvenær hann sagði þetta nákvæmlega. Á hinn bóginn er meðferð höfundar á andstæðu sjónarmiðum einföld og yfirborðskennd; þau eru sett upp sem karikatúra af ótta og minnimáttarkennd frekar en að takast á við efnisleg rök ESB-andstæðinga, til dæmis varðandi yfirfærslu reglusetningarvalds eða afleiddar afleiðingar sameiginlegrar sjávarútvegsstefnu. Þetta veikir rökfærsluna sem skoðanagrein, þótt höfundi sé auðvitað frjálst að taka afstöðu. Fyrir skoðanagrein er þetta sambærilegt við það sem algengt er: skýr afstaða, einhver tilvísun í ytri heimild, en of lítil viðleitni til að takast á við sterkustu mótrök gagnaðilans.