Stærstu viðskiptatækifæri gervigreindar
Skoðunargrein forstjóra APRÓ um að innleiðing gervigreindar sé stjórnunarverkefni fremur en tækniverkefni. Greinin dregur upp þriggja þrepa mynd af nýtingu gervigreindar í fyrirtækjum en byggir hana eingöngu á fullyrðingum höfundar. Hagsmunir höfundar sem seljandi slíkrar þjónustu eru nefndir í starfsheiti en ekki gerðir að umtalsefni.
Greinin er birt sem skoðunarefni og verður því metin á forsendum röksemda, ekki heimildajafnvægis. Þar liggur helsti vandinn: kjarnafullyrðingarnar eru allar óstuddar. Að „allt of margir stjórnendur“ misskilji eðli verkefnisins og að „mjög fá fyrirtæki“ nýti gervigreind fyrir alla skipulagsheildina eru mælanlegar staðhæfingar sem hefði verið einfalt að styðja við könnun, úttekt eða tölur. Höfundur velur að láta þær standa sem sjálfsagðan sannleika.
Tilvísanir í NIS-2, DORA og GDPR eru raunverulegar og sannreynanlegar, en þær eru notaðar sem baksvið fremur en röksemd. Ekkert er sagt um það sem mest er umtalað í alþjóðlegri umræðu: að mikill hluti innleiðingarverkefna skili ekki þeim ávinningi sem lofað var. Röksemdafærslan hefði styrkst af því að takast á við þá gagnrýni.
Starfsheiti höfundar er upplýst, sem er lágmarkskrafa og hún er uppfyllt. Þó situr eftir að greinin lýsir einmitt þeirri ráðgjafarþörf sem fyrirtæki hans þjónar, í orðfæri sem liggur nær kynningarefni en greiningu. Ritstjórn hefði mátt merkja þau hagsmunatengsl skýrar en með einni línu í lokin.
