Bil markaðs- og viðmiðunarverðs aldrei breiðara
Fiskifréttir greina frá því að bil milli markaðsverðs og viðmiðunarverðs Verðlagsstofu skiptaverðs á óslægðum þorski hafi breikkað úr um 68% í maí í um 58% í október. Ónafngreindur viðmælandi skýrir hátt markaðsverð með litlu framboði, brælum og niðurskurði aflaheimilda og ver erlenda kaupendur.
Fyrirsögnin fullyrðir að bilið hafi „aldrei“ verið breiðara, en greinin ber aðeins saman maí og október í ár. Engin söguleg tímaröð fylgir og lesandinn fær ekkert að vita um hvaðan sú fullyrðing kemur. Hlutföllin sjálf, 68% og 58%, byggja hins vegar á opinberum gögnum Verðlagsstofu skiptaverðs, og markmið Sjómannasambandsins um 80% er auðvelt að staðfesta.
Skýringarnar hvíla nær alfarið á einum ónafngreindum viðmælanda „sem þekkir vel til á fiskmörkuðum“. Hann ræðir framboðsskort, brælur og niðurskurð aflaheimilda og ver erlenda kaupendur. Ekkert af þessu virðist viðkvæmt, svo óljóst er hvers vegna nafnleyndar var þörf, og lesandinn getur ekki metið hagsmuni hans. Talan um að um 30% fari óunnin úr landi er eingöngu eignuð „heimildum Fiskifrétta“, þótt slík gögn ættu að finnast hjá opinberum stofnunum.
Þá vantar raddir þeirra sem málið snertir mest: Verðlagsstofu sjálfa, sem gæti skýrt hvers vegna viðmiðunarverðið hreyfist hægt, auk útgerða og fiskvinnslna. Fréttin er læsileg og fróðleg fyrir þá sem starfa í sjávarútvegi, en hún byggir á einni rödd og fyrirsögn sem textinn stendur ekki undir.
