Þagnarskylda lögmanna vegin við gagnabeiðnir Skattsins
Greinin segir frá ráðgefandi áliti EFTA-dómstólsins í prófmáli Skattsins gegn ADVEL lögmönnum. Álitið varðar það hvort Skatturinn geti krafið lögmannsstofur um skrá yfir umbjóðendur sem eiga erlend félög eða eignir. Dómstóllinn telur þagnarskyldu lögmanna njóta verndar ef beiðnin gengur lengra en brýn nauðsyn og meðalhóf krefja.
Inngangurinn snýr niðurstöðunni á haus. Þar segir að Skattinum sé „ekki skylt að krefja“ lögmannsstofur um upplýsingar, eins og álitið fjalli um skyldur skattyfirvalda. Beina tilvitnunin síðar í greininni segir hins vegar annað: það eru lögmenn sem verða ekki skyldaðir til að afhenda gögnin þegar beiðnin gengur of langt. Lesandi sem les aðeins inngang fær ranga mynd af kjarna málsins.
Að öðru leyti byggir fréttin á traustum grunni. Tilkynning EFTA-dómstólsins er nafngreind og vitnað í hana beint. Lagaákvæðið sem deilt er um er tilgreint og tímabil beiðninnar kemur fram. Einnig er skýrt að um prófmál sé að ræða og að endanlegt mat liggi hjá héraðsdómi. Í lokin er álitið þó kallað „dómur“, sem skýtur skökku við eftir að greinin hefur sjálf útskýrt að það sé ráðgefandi.
Fréttin endursegir tilkynninguna og bætir litlu við hana. Stutt viðbrögð frá Skattinum eða ADVEL, eða mat á því hvað álitið þýðir fyrir hinar lögmannsstofurnar, hefðu gefið lesandanum meira.
