Ráðuneytið nýtur lítillar virðingar

Greinin er í raun kynning á lengra viðtali við Meyvant Þórólfsson og virkar sem „teaser" fyrir efni á bak við greiðsluveg Morgunblaðsins. Það er ekkert athugavert við slíkt snið í sjálfu sér, en vandinn er að hér eru settar fram víðtækar fullyrðingar, eins og að ráðuneytið njóti lítillar virðingar og ráðherrar séu almennt vanhæfir, án þess að nokkur mótrödd fái að svara. Barna- og menntamálaráðuneytið er nafngreint og umtalsvert gagnrýnt en enginn talsmaður þess er spurður; ekki einu sinni formleg umsögn. Þetta er verulegur brestur á jafnvægi, sérstaklega þar sem greinin er flokkuð sem frétt en les frekar sem málsvörn einnar raddar. Fullyrðingar um að „nánast enginn menntamálaráðherra" hafi menntað sig á sviðinu eru áhugaverðar en ósannareynanlegur innan greinarinnar sjálfrar; engin gögn eða dæmi eru nefnd. Sama á við um stöðu nemenda í náttúruvísindagreinum og gagnrýni á aðalnámskrá: þetta eru matskennd ummæli sem birt eru sem staðreyndir án stuðnings. Raddflóra greinarinnar er algjörlega einsleit. Greinin myndi hækka verulega ef ráðuneytinu, kennurum, sveitarfélögum eða öðrum fræðimönnum væri gefinn kostur á að bregðast við.