„Er­lend fjár­festing — nei takk“

Greinin er greinilega skoðanagrein eða greining fremur en hlutlæg frétt og ber að meta hana sem slíka. Röksemdafærslan er vel uppbyggð: höfundur vísar í tvo tilgreinda Landsréttardóma, texta tekjuskattslaga (orðalagið „meta og eftir atvikum leiðrétta"), OECD-leiðbeiningarreglur og nafngreinda heimild, Grétu Stefánsdóttur lögfræðing hjá KPMG Law, sem vitnað er til úr Viðskiptablaðinu. Þetta eru sannreynanlegar heimildir sem styrkja greininguna. Veikleikarnir eru þó nokkrir. Í fyrsta lagi eru „skattasérfræðingar sem Viðskiptablaðið hefur rætt við" ónafngreindir, þar á meðal sá sem sagði að „leiði haltur blindan". Slíkt er skiljanlegra í skattalegu samhengi þar sem aðilar kunna að óttast viðbrögð, en greinin hefði styrkst verulega ef fleiri nafngreindir sérfræðingar hefðu látið í ljós álit sitt. Í öðru lagi er sjónarhorn skattyfirvalda eða yfirskattanefndar hvergi sett fram með beinum hætti; enginn fulltrúi ríkisins fær tækifæri til að svara gagnrýninni. Þetta skiptir máli þar sem greinin heldur því fram að dómstólakerfið og skattyfirvöld skorti þekkingu, en hvorugum er gefinn vettvangur til að andmæla. Þó greinin sé skoðanagrein hefði það styrkt hana sem fréttaskrif að gefa þessum aðilum kost á svörum. Loks ber að nefna að fyrirsögnin er mjög afdráttarlaus og túlkar niðurstöður dómstólanna sem beina höfnun á erlendri fjárfestingu, sem er túlkun höfundar en ekki staðreynd. Það er ásættanlegt í skoðanagrein en vert að hafa í huga.