Hvernig afgreiddi meirihlutinn 100 daga-listann?
Fréttastofan tekur hundrað daga verkefnalista nýs meirihluta í Reykjavík og fer yfir hvert atriði með upplýsingum sem hún kallaði sjálf eftir frá borginni. Vinnan er kerfisbundin og víða gagnrýnin á það hvað „lokið“ þýðir í raun. Á móti stendur að allur efnisgrunnurinn er sjálfsmat meirihlutans og minnihlutinn fær ekki orðið.
Sterkasti þátturinn er sá að fréttastofan lét ekki hakið á Verkefnalista.is nægja, heldur óskaði eftir upplýsingum um hvert einstakt verkefni og dró síðan fram bilið milli orða og athafna: verkefni sem „telst lokið“ þótt reglugerð þurfi að breytast, og eitt sem afgreiðist með auglýsingu og „óformlegum samtölum“. Þarna er raunveruleg eftirfylgni við kosningaloforð, með fundardagsetningum og bókunum sem lesandi getur gengið að.
Veikleikinn er einsleitur heimildagrunnur. Setningin „Listinn er byggður á gögnum frá Reykjavíkurborg“ endurtekur sig, og það er einmitt kjarni málsins: meirihlutinn gefur sjálfum sér umsögn og fréttastofan endurvarpar henni. Menntamálaráðuneytið er nefnt sem samstarfsaðili í tveimur málum en er ekki spurt hvort reglugerðarvinnan sé í gangi. Það hefði verið einfalt og hefði staðfest tvö vafaatriði.
Enn meira vantar rödd minnihlutans. Uppsagnirnar eru sagðar „harðlega gagnrýndar“ af stéttarfélögum, en ekkert stéttarfélag er nafngreint og enginn borgarfulltrúi í minnihluta fær að leggja mat á listann. Framsetningin er annars hófstillt, jafnvel varfærin. Framvindan á umdeildu máli er hins vegar sögð nær eingöngu af þeim sem á hana hagsmuni.
