Það fauk í ákærða í Skjólbrautarmálinu eftir spurningu frá sækjanda - „Það eru ekki orðin sem ég notaði!“
Frétt úr aðalmeðferð Skjólbrautarmálsins í Héraðsdómi Reykjaness þar sem Georgios Ntentes er ákærður fyrir að hafa banað Edilsson Martin Zingara. Fjallað er um skýrslugjöf ákærða, einkum orðaskipti við sækjanda um blóð á vettvangi, og vitnað beint í svör hans.
Fyrirsögnin selur geðshræringu frekar en efni. „Það fauk í ákærða“ lýsir augnabliki sem varði í örfáar setningar, en kjarni skýrslugjafarinnar, skýringar ákærða á blóðsporunum og svör hans um heimilishald, fær minna vægi en uppnámið sjálft. Orðalag eins og „áfram mætti lengi telja“ um blóðummerki er sömuleiðis frásögn blaðamanns fremur en hlutlaus lýsing á sönnunargögnum.
Styrkurinn liggur í því að fréttin byggir á eigin viðveru í dómsal. Tilvitnanir eru beinar, samhengi spurninga er skilað og mótmæli verjanda koma fram. Það er traust grunnvinna í dómsfréttum. Hins vegar eru hvorki sækjandi né verjandi nafngreindir, sem er auðvelt að bæta úr og tíðkast í vandaðri dómsumfjöllun.
Alvarlegasta atriðið kemur í lokin: fullyrðing ákærða um að hinn látni hafi stundað fíkniefnaviðskipti og tengst undirheimum er birt án nokkurs fyrirvara. Hún er rétt eignuð ákærða, en lesandinn fær engar upplýsingar um hvort gögn málsins styðji hana. Þegar ákærður maður ber alvarlegar sakir á fórnarlambið hefði stutt setning um stöðu þeirra fullyrðinga verið sjálfsögð.
