Sveitarfélög kröfðu Vinnumálastofnun um 400 milljónir vegna tjóns á íbúðum

Veikleiki greinarinnar er einhliða heimildanotkun: Unnur Sverrisdóttir, forstjóri Vinnumálastofnunar, er eina nafngreinda heimildin og fær bæði að útskýra forsendur og meta kröfurnar „mjög háar". Ekkert sjónarhorn kemur frá sveitarfélögunum þremur, hvorki frá kjörnum fulltrúum né starfsmönnum þeirra, þrátt fyrir að þau séu gagnaðilar í ágreiningnum. Þetta skiptir máli þar sem lesandinn fær aðeins mat Vinnumálastofnunar á hversu sanngjörn kröfugerðin sé. Tölulegar upplýsingar um fjárhæðir tjónamats eru skýrar og sannreynanlegar að hluta, til dæmis 24 milljónir á móti 190 milljónum í tilviki Hafnarfjarðar, og 36 milljónir sem þegar hafa verið greiddar vegna Reykjavíkur. Þetta gefur fréttinni efnislegan grunn. Samt vantar samhengi: hversu margar eignir um ræðir, hvers eðlis tjónið er, og hvort sveitarfélögin hafi fengið óháð tjónamat eða hvort þau reiða sig á kröfur eigenda. Án þess að sveitarfélögin fái að svara verður greinin í reynd eins konar birtingarmynd sjónarhorns Vinnumálastofnunar í deilunni, jafnvel þótt tónninn sé hlutlaus.