Guðjón Friðriksson skrifar: Hvað hefði Jóni Sigurðssyni þótt?

Greinin er birt sem lesendagrein eða skoðanagrein. Höfundurinn skrifar sem sérfræðingur á málefninu; hann hefur skrifað ævisögu Jóns Sigurðssonar í tveimur bindum og notar þá þekkingu til að byggja röksemdafærslu sína. Styrkur greinarinnar felst í beinum tilvitnunum í rit og einkabréf Jóns Sigurðssonar, til dæmis úr Nýjum félagsritum og bréfaskriftum hans, sem gefa lesandanum raunverulegt efni til að meta rökin sjálfstætt. Þetta er betri vinnubrögð en algeng eru í skoðanagreinum, þar sem fullyrðingar standa oft án nokkurs stuðnings. Veikleikar eru þó til staðar. Lokaályktunin, að Jón hefði „næstum víst" ekki verið mótfallinn ESB-umræðunni, er augljóslega gagnrýnanleg ágiskun sem verður aldrei staðfest. Höfundurinn viðurkennir þetta sjálfur að hluta en beitir engu að síður sögulegum heimildum á mjög frjálslegan hátt til að styðja pólitíska afstöðu í nútímadeilu. Gagnrýni á Hannes Hólmstein Gissurarson og aðra andstæðinga ESB-aðildar er einhlið, eðlilega fyrir skoðanagrein, en vert er að nefna að engin viðbrögð eða gagnsjónarmið eru boðin. Sem skoðanagrein stenst þetta vel; rökstuðningurinn er skýr og byggður á nefndum heimildum, en lesandinn ætti að hafa í huga að söguleg hliðstæða er ekki sönnun.