Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun?
Skoðanagrein stafræns verkefnastjóra hjá ÖBÍ um nýja löggjöf um stafrænt aðgengi. Höfundur vísar í nafngreindan staðal, Evróputilskipun og samning Sameinuðu þjóðanna, og hagsmunir hans eru gefnir upp skýrt. Röksemdafærslan er hnitmiðuð en tölulegur grunnur er enginn.
Greinin er birt undir skoðanamerki Vísis, og það er rétt merking: hér talar starfsmaður ÖBÍ fyrir máli samtaka sinna, en hagsmunirnir eru gefnir upp í lok greinar án undanbragða.
Sterkasti þátturinn er að höfundur nefnir staðalinn EN 301 549, tilskipun 2016/2102 og samning Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks með nafni. Lesandi getur flett þessu upp, sem er meira en flestar skoðanagreinar bjóða. Framsetning lagakeðjunnar er hins vegar ónákvæm: staðallinn er ekki innleiddur „með“ tilskipuninni, heldur er tilskipunin innleidd í íslenskan rétt og staðallinn tæknilegt viðmið hennar. Fyrir grein sem hvetur lesendur til að læra reglurnar skiptir þessi greinarmunur máli.
Tölurnar vantar alveg. Fullyrðingar um „ansi stóran hóp notenda“, um kostnað við að laga rangar ákvarðanir og um að aðgengilegar lausnir séu betri fyrir alla eru allar settar fram án tilvísunar, þótt slík gögn séu til. Höfundur nefnir líka sektarheimild en útskýrir ekki hver fer með hana eða hvenær hún tekur gildi. Tvær setningar með opinberum tölum hefðu breytt hvatningarræðu í rökstudda greiningu.
