Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera
Skoðunargrein þar sem höfundur lýsir endurkröfu Skattsins á áttræða móður sína vegna ranglega reiknaðs persónuafsláttar eftir andlát maka. Röksemdin er skýr, hófstillt og byggð á einu tilgreindu máli, en lagalegur grunnur er nánast ósnertur.
Greinin er birt í skoðanadálki og því er ekki krafist andsvara. Athyglisverðast er hve varlega höfundur fer með það sem hún veit ekki: hún segir skýrt „mér hefur skilist“ um fleiri sambærileg mál og bætir við „ef það er rétt“. Sömuleiðis afmarkar hún kröfu sína, hún hafnar því ekki að rangar greiðslur megi leiðrétta, heldur spyr hver eigi að bera áhættuna. Það er heiðarleg röksemdafærsla.
Grunnurinn er þó þynnri en hann þyrfti að vera. Bréfið frá Skattinum á island.is er nefnt sem heimild en aldrei vitnað í það, svo lesandinn getur ekki sjálfur staðreynt að stofnunin viðurkenni mistökin. Ekkert er sagt um lagaumhverfið: hvaða ákvæði heimila endurkröfu, hvort góð trú skiptir máli að lögum, hvort málið hafi verið kært til yfirskattanefndar eða umboðsmanns Alþingis. Tilvísun höfundar í meðalhóf hefði orðið margfalt beittari með stoð í stjórnsýslulögum.
Orðalagið „skotleyfi á þann sem eftir lifir“ er hitasveifla sem greinin þarf ekki; hún er sterkust þar sem hún er efnislegust. Krafan í lokin, að mál ársins 2025 verði skoðuð í heild og fjöldi þeirra upplýstur, er áþreifanleg og svaranleg.
