Sigur­jón Þórðar­son og sann­leikurinn

Greinin er birt sem skoðun og höfundur er nafngreindur sem framkvæmdastjóri Vinnslustöðvarinnar, sem er til fyrirmyndar í gagnsæi. Kjarni greinarinnar er leiðrétting á tilteknum staðhæfingum Sigurjóns Þórðarsonar um lokun saltfiskvinnslu og aukna framleiðslu í Portúgal. Höfundur leggur fram nákvæmar framleiðslutölur (2.300 tonn árið 2018, 6.300 tonn árið 2025) og vísar í fréttatilkynningu Vinnslustöðvarinnar og kaup á Grupeixe árið 2019; þetta eru atriði sem lesandi getur sannreynt. Tilvísunin í frétt RÚV frá 28. júní um áhrif innviðagjalds á skemmtiferðaskipakomur til Raufarhafnar styrkir einn þátt röksemdafærslunnar. Styrkleiki greinarinnar sem skoðanarits er sá að höfundur ber fram tilteknar og sannreynanlegar fullyrðingar frekar en óljósar skoðanir. Veikleikinn liggur hins vegar í því að höfundur talar sem beinn hagsmunaaðili, framkvæmdastjóri þess fyrirtækis sem umræðan snýst um, án þess að greinin geri sérstaklega grein fyrir þeim hagsmunaárekstri í meginmáli; hann kemur einungis fram í undirskrift. Framleiðslutölurnar eru frá fyrirtækinu sjálfu og óháð staðfesting vantar. Þá er röksemdafærslan um veiðigjöld og „brothætta byggð" frekar einhliða; engin tilraun er gerð til að nefna þau rök sem liggja að baki hækkun veiðigjalda eða mótsjónarmið þeirra sem styðja hana. Fyrir skoðanagrein er þetta þó viðunandi, enda er greinin ekki ætluð sem hlutlaus fréttaumfjöllun. Rökstuðningurinn er skýr og í meginatriðum sannreynanlegur, en lesandinn ætti að hafa í huga að hér talar forstjóri fyrirtækisins sjálfs.