EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins
Skoðanagrein framkvæmdastjóra Félags atvinnurekenda um þrjú verkefni við framkvæmd EES-samningsins: innleiðingarhalla, upptöku einföldunarbálka ESB og afnám gullhúðunar. Röksemdirnar eru festar við tölur frá ESA og tiltekið lagafrumvarp, og hagsmunatengsl höfundar eru gefin upp. Á móti vantar alla umfjöllun um hvers vegna strangari innleiðing gæti verið réttlætanleg.
Greinin er birt í skoðanadálki og er metin sem slík. Það sem lyftir henni yfir hefðbundinn hagsmunapistil er festan: innleiðingarhallinn er tilgreindur með prósentum og fjölda óinnleiddra tilskipana úr stöðutöflu ESA, gullhúðun er skýrð með áþreifanlegu dæmi um peningaþvættisreglur gagnvart bíla- og vélasölum, og loks með stærðarmörkum í frumvarpi dómsmálaráðherra þar sem 100 manna þröskuldur tilskipunarinnar varð 50. Lesandinn getur gengið að þessu og athugað sjálfur. Starf höfundar er einnig upp á borðinu.
Veikleikinn er hugmyndafræðileg einstefna í röksemdafærslunni. Gullhúðun er alfarið kynnt sem afleiðing hugsunarleysis embættismanna, sem eru meira að segja settir upp sem staðalmynd: þeim „finnst oft alveg afleitt“ að reglur fangi fá fyrirtæki. Hvergi er viðurkennt að lægri stærðarmörk gætu haft málefnalega ástæðu í litlu hagkerfi þar sem meðalstórt fyrirtæki er kerfislega mikilvægt.
Svar ráðherrans er endursagt án þess að fram komi hvar eða hvenær það var gefið. Sömuleiðis eru 25% og 35% sparnaðarmörk Omnibus-bálkanna kynnt sem staðreynd fremur en umdeild áform. Skýr og heiðarleg grein, en hún ræðir aldrei gagnrökin.
