Beðið í ár eftir svari frá Daða Má

Greinin byggist á einni heimild: tilkynningu Viðskiptaráðs Íslands. Þetta er skýr og nafngreind heimild sem lesandi getur sannreynt, en vandamálið liggur í því að fjármálaráðuneytið fær enga rödd í fréttinni. Þegar ráðherra er sakaður um slæm vinnubrögð og brot á stjórnsýsluvenjum er grundvallaratriði í fréttamennsku að leita eftir viðbrögðum viðkomandi eða fulltrúa hans. Hvorki er getið um tilraun til að ná til ráðuneytisins né greint frá því hvort ráðherra hafi neitað að tjá sig. Án þess er greinin í raun útsending á fréttatilkynningu hagsmunasamtaka, ekki sjálfstæð fréttaskrif. Framsetning fyrirsagnarinnar, sem nefnir ráðherrann á eiginnafni, styrkir mynd af einstaklingi sem vanrækir starf sitt, en sú ályktun stendur ómótmælt. Efnislega eru tvær tillögur Viðskiptaráðs kynntar nokkuð ítarlega, sem gefur lesandanum innsýn í tæknilega hlið málsins, en ekkert samhengi er veitt um hvort önnur erindi til ráðuneytisins hafi fengið svör eða hvort seinkun sé almenn. Þetta er dæmi um frétt sem gæti verið traustvekjandi ef blaðamaðurinn hefði lagt í eitt símtal til viðbótar.