Þegar góður ásetningur skilur börn eftir
Skoðanagrein skólastjóra og formanns Félags skólastjórnenda í Reykjavík um boðaðar breytingar á námsmati í grunnskólum. Höfundur styður röksemdir sínar með þremur ritrýndum rannsóknum og gefur upp fullar heimildatilvísanir. Starf höfundar og hagsmunir eru upplýstir í botni greinarinnar.
Skoðanagrein, og fátítt vel unnin sem slík: heimildaskrá með þremur ritrýndum greinum, þar á meðal Neal og Schanzenbach um bandarísku ábyrgðarlöggjöfina og Greaves um skólaval í Englandi. Lesandi getur gengið að hverri tilvitnun og skoðað hana sjálfur. Höfundur byrjar líka á því að viðurkenna réttmæti gagnstæðra sjónarmiða í stað þess að reisa strámann, sem er merki um vitsmunalega heiðarleika.
Stærsta veilan liggur í yfirfærslunni. Bandaríska kerfið tengdi fjárveitingar og afleiðingar við prófniðurstöður og enska kerfið byggir á virkum skólamarkaði með frjálsu skólavali. Íslenskt grunnskólakerfi hvílir enn að mestu á hverfaskiptingu. Höfundur nefnir stuttlega að foreldrar geti valið búsetu, en gerir enga tilraun til að meta hversu vel niðurstöður Greaves eigi við kerfi með allt aðra uppbyggingu. Þar hefði rökstuðningurinn þolað eina efnisgrein til viðbótar.
Þá vantar íslensk gögn með öllu. Engin tilvísun er í þau áform sem greinin gagnrýnir, hvorki í reglugerð, frumvarp né yfirlýsingu ráðherra, og lesandinn verður að taka lýsinguna á breytingunum trausti. Hagsmunir höfundar sem talsmanns skólastjórnenda eru upplýstir, en hvergi ræddir.
