Börn þurfa meira en stærð­fræði

Greinin er birt sem skoðun og er metin sem slík. Höfundur hefur skýra faglega hagsmuni af niðurstöðunni: hún er sjálf höfundur námsefnis á þessu sviði. Sú staðreynd kemur fram í kynningu neðst, sem er til bóta, en hefði mátt draga betur fram í meginmáli greinarinnar svo lesandinn geti metið rökin í því ljósi. Hvað varðar rökstuðning er greiningin vel skipulögð og rökfærslan samfelld. Hún nýtir greiningu mennta- og barnamálaráðuneytisins sem upphafspunkt, vísar til Aðalnámskrár grunnskóla og nefnir finnska menntakerfið sem fordæmi. Töluleg fullyrðing um að 70% kennara noti heimatilbúið námsefni er sögð koma úr rannsókn „sem birt var fyrir fáum árum" en hvorki er tilgreint hverjir framkvæmdu hana né hvar hún birtist; lesandinn getur því ekki sannreynt töluna úr greininni sjálfri, þótt hugsanlegt sé að hún komi úr nefndri greiningu ráðuneytisins. Almenn tilvísun í „rannsóknir síðustu áratuga" er endurtekin nokkrum sinnum án þess að ein einasta tiltekin rannsókn sé nefnd á nafn. Í skoðanagrein er slíkt ekki bannað, en það veikir rökstuðninginn þegar hann byggir einmitt á þeirri forsendu að rannsóknir sýni ákveðna hluti. Samanborið við besta flokk skoðanagreina, þar sem höfundar styðja rök sín við nafngreindar heimildir, er þetta talsvert óljósara. Framsetningin er hlutlaus að formi en inniheldið er í eðli sínu málflutningur fyrir auknu námsefni á tilteknu sviði, sem er eðlilegt í skoðanagrein.