Erfiðara að berjast við stjórn­völd en að lifa með náttúruvá

Stærsti veikleikinn er algjört jafnvægisskort. Greinin birtir eingöngu sjónarmið tveggja Grindvíkinga sem eru ósáttar við Grindavíkurnefndina, en hvergi er leitað eftir viðbrögðum nefndarinnar sjálfrar, forsætisráðuneytisins eða Þórkötlu. Þegar viðmælendur fullyrða að nefndin taki ákvarðanir án samráðs, að stjórnvöld séu „alltaf á móti" þeim og að Þórkatla bíði viljandi með samninga, eru þetta alvarleg ásakanir sem kalla á svar. Ekkert þeirra er staðfest eða jafnað með annarri heimild. Sama á við um fullyrðingu um að skýrsla Örugg endurspegli ekki úrbætur: enginn fulltrúi Örugg eða nefndarinnar fær tækifæri til að skýra. Í fréttaflutningi þar sem opinber nefnd er gagnrýnd harðlega er þetta grundvallarágalli. Það ber þó að nefna að greinin vísar í sannreynanlegar staðreyndir, svo sem tilmæli Grindavíkurnefndar, aflögunarmælingar Veðurstofunnar og umsóknarfrest um stöðu innan forsætisráðuneytisins. Viðmælendur eru nafngreindir og samhengið er skýrt: Grindvíkingur sem býr enn í bænum og gefur jafnvel heimilisfang sitt upp. Sem viðtalsefni af útvarpsdagskynningu er greinin skiljanleg, en sem frétt á vefmiðli uppfyllir hún ekki kröfur um jafnvægi. Fyrirsögnin, „Erfiðara að berjast við stjórnvöld en að lifa með náttúrvá," er bein tilvitnun í viðmælanda og setur tóninn svo eindregið á eina hlið að hún virkar frekar sem málsvörn en fréttafyrirsögn.