Eftir mikinn vöxt er lík­legt að það verði pressa á kostnaðar­stýringu hjá Kviku

Greinin vísar til „nýrrar greiningar" sem ráðleggur fjárfestum að bæta við sig hlutabréfum í Kviku, en nafngreinir hvorki greiningaraðilann né veitir nánari tilvísun. Þetta er verulegur galli í fjármálafréttamennsku, þar sem lesandinn þarf að geta metið sjálfur hvort greiningaraðilinn sé óháður eða í hagsmunatengslum við bankann. Kaupráðlegging án þess að nefna upprunann er nánast ónothæf fyrir fjárfesti sem vill sannreyna matið. Þá er greinin nánast alfarið sögð frá sjónarhóli Kviku og bankastjóra hennar; ekki er leitað til óháðra sérfræðinga eða samkeppnisaðila um mat á horfum. Fyrirsögnin um „pressu á kostnaðarstýringu" er athyglisverð, en efni greinarinnar útskýrir lítið hvað sú pressa felst í eða hvernig hún gæti birst. Efnið er fremur upptalning á jákvæðum þáttum en gagnrýnin greining, og samhengislegur skortur er á, til dæmis um áhættuþætti lánavaxtar í Bretlandi eða áhrif þess að lífeyrissjóðir taka eignir úr stýringu bankans. Greinin er engu að síður byggð á rauntölum og opinberum yfirlýsingum, sem gefur henni ákveðinn grunn.