Skipta bókavörðum safnsins út fyrir öryggisverði

Greinin gefur skýra mynd af ákvörðuninni og rök landsbókavarðar koma greinilega fram í beinum tilvitnunum úr viðtali við hann. Það er styrkur að nefna bæði sparnaðarkröfuna (3,5%) og vísa til fjármálaáætlunar ríkisstjórnarinnar sem bakgrunns; lesandi getur sannreynt þessar tölur í opinberum gögnum. Einnig er nefnd sameining Landsbókasafns, Hljóðbókasafns og Kvikmyndasafns undir stjórn Loga Einarssonar, sem setur breytingarnar í stærra samhengi. Það sem vantar er raddflóra. Engin viðbrögð koma frá stéttarfélagi bókavarða eða starfsfólki sem missir stöður. Hlutastarfsmenn verða látnir fara, en enginn þeirra fær að tjá sig. Ekki er heldur reynt að afla viðbragða frá gesti safnsins, fræðimanni um bókasafnsþjónustu eða fulltrúa fjármálaráðuneytis. Fullyrðing landsbókavarðar um að „þetta verði allt saman í góðum málum" stendur án mótvægis og lýkur fréttinni á bjartsýnum tóni sem bókstaflega er réttlætingarrök ákvarðanatakandans sjálfs. Framsetningin gefur þannig í skyn að breytingin sé vandamálalaus, án þess að lesandinn fái tækifæri til að meta hvort þjónustuskerðing gæti orðið raunveruleg.