Kanóna í Sjálfstæðisflokknum rýfur þögnina – „Á mjög erfitt með þá orðræðu og heift sem nú ræður ríkjum“

Greinin er í eðli sínu samantekt á umræðu á samfélagsmiðlum, en blaðamaðurinn gerir nokkuð vel við að draga fram mismunandi sjónarhorn. Ragnheiður er nefnd sem uppspretta, bakgrunnur hennar er réttilega rakinn, og athugasemdir bæði samhljóða og andstæða eru teknar með, þar á meðal frá nafngreindum aðilum eins og Elíasi Péturssyni og Kristjáni L. Möller. Sá flokksmaður sem er ósammála er hins vegar ekki nafngreindur, sem er veikleiki þegar aðrar heimildir eru nafngreindar. Fyrirsögnin notar orðið „kanóna" sem er túlkandi og setur ákveðinn tón, en greinin sjálf heldur þó nokkuð hlutlausum svip. Verulegur annmarki er að engin sjálfstæð fréttaöflun virðist eiga sér stað; blaðamaðurinn hefur ekki haft samband við Ragnheiði, forystumenn flokksins eða aðra til að fá frekari viðbrögð. Allt efnið virðist komið beint af samfélagsmiðlum. Þetta er ekki afhjúpandi fréttamennska heldur endursögn á opinberri umræðu, og sem slík er greinin ásættanleg en ekki framúrskarandi. Tilvísun í ónafngreinda konu sem „nefndir" (rétt: nefndi) Þórdísi Kolbrúnu án þess að nafngreina hana eða staðfesta túlkun hennar er dæmi um lauslega meðhöndlun.