Héraðssaksóknari mun fara yfir verklag vegna upplýsingaleka

Greinin stendur vel að upprunalegu fréttavinnu: viðtal við héraðssaksóknara er kjarni málsins og gefur lesendum beina innsýn í viðbrögð embættisins. Svör frá dómsmálaráðuneytinu bætast við sem sjálfstæð heimild. Gagnsæi um heimildakeðjuna er viðunandi; greinin viðurkennir opinskátt að Morgunblaðið greindi fyrst frá málinu og að Vísir hafi áður fjallað um kynningarmyndbandið. Þetta er til fyrirmyndar. Það sem vantar er rödd þeirra einstaklinga sem urðu fyrir lekanum, eða a.m.k. tilgreining á hvort leitast hafi verið við að ná til þeirra. Fimm manns voru nafngreind í opinberri birtingu rannsóknargagna, sem er alvarlegt brot á persónuvernd, en greinin ræðir eingöngu við þann aðila sem varð uppvís að lekanum. Einnig hefði mátt leita til Persónuverndar um hvort málið hafi komið á hennar borð. Héraðssaksóknari fær verulegt rými til að lýsa atvikinu á eigin forsendum og nota orðalag eins og „atvik sem átti alls ekkert að eiga sér stað" án þess að blaðamaður ögri frekar. Spurningin um ísraelska eftirlitstækni er sett fram en svarið verður óskýrt og eftirfylgnin veik. Þrátt fyrir þessa galla er þetta vel unnin frétt sem uppfyllir flest grunnviðmið góðrar fréttamennsku.