Unglingur keypti áfengi í netverslun fyrir tæplega 150 þúsund
Frétt um að ólögráða ungmenni kaupi áfengi í netverslun, byggð á viðtali við ónafngreinda móður sem rýndi í kortafærslur sonar síns. Fréttin vísar í 18. grein áfengislaga og fær skriflegt svar frá Smáríkinu, sem baðst undan viðtali. Kjarnafullyrðingin hvílir hins vegar á einni heimild og að hluta á endursögn af orðum sonarins.
Til hróss má telja að blaðamaðurinn leitaði svara hjá Smáríkinu og birti þau efnislega, þótt fyrirtækið hafi hafnað viðtali. Lagagrundvöllurinn er líka á sínum stað: 18. grein áfengislaga er tilgreind, svo lesandinn getur sjálfur flett upp hvað gildir um skilríkjaeftirlit.
Burðarásinn er samt einn ónafngreindur heimildarmaður, og hluti fullyrðinganna er endursögn af því sem sonur hennar segir henni. Að unglingar séu „aldrei“ spurðir um skilríki og að „fullt af krökkum“ gangi í þetta er ekki sannreynanlegt innan fréttarinnar; upplýsingar um kortafærslurnar eru sömuleiðis ekki sagðar hafa verið sýndar blaðamanni. Fyrirsögnin slær því föstu sem ein hlið segir, á sama tíma og fyrirtækið lýsir tvöföldu skilríkjaeftirliti.
Tvennt vantaði sem hefði dýpkað verkið til muna: viðbrögð eftirlitsaðila, hvort það er lögregla, sýslumaður eða ráðuneyti, og einhver gögn um umfangið. Þá er ótalið að lagaleg staða þessara netverslana er sjálf umdeild, sem er nærliggjandi samhengi og ekki nefnt einu orði. Fréttin er þannig frambærileg en of einráð um viðkvæma fullyrðingu.
