Viðar Örn gaf Sævari Louis Vuitton-tösku
Vísir birtir frétt úr dómsal í Dettifossmálinu þar sem vitni gera grein fyrir lúxusmunum sem lögregla lagði hald á. Fréttin byggir á eigin viðveru blaðamanns og beinum tilvitnunum, en fyrirsögnin dregur þjóðþekktan knattspyrnumann inn í sakamál þar sem hlutverk hans er að hafa gefið vini sínum gjöf fyrir þremur árum.
Fyrirsögnin er stærsta ritstjórnarákvörðunin hér og hún er vafasöm. Viðar Örn Kjartansson er vitni, ekki sakborningur, og framlag hans til málsins er gjöf sem hann segist hafa fært vini sínum fyrir þremur árum. Að setja nafn hans við fíkniefnamál í fyrirsögn skapar tengsl sem efni fréttarinnar stendur ekki undir. Tvö önnur vitni eru ónafngreind; sú ósamkvæmni er verjanleg vegna þekktrar persónu en hefði mátt skýra.
Blaðamaður var sjálfur í dómsal og það sést: beinar tilvitnanir, lýsing á andrúmslofti, engin endursögn eftir öðrum miðli. Sakborningur er réttilega kallaður sakborningur. Þetta er frumheimildavinna og hún er unnin skammlaust.
Það vantar hins vegar kjarnann: hvers vegna skipta þessir munir máli fyrir málið? Lesandinn fær „Widowmaker“ og fliss í salnum en ekkert um lagalega þýðingu haldlagningarinnar eða kröfu um upptöku. Þá er innskotið um bikarúrslitaleik Selfoss, tekið beint af Facebook-síðu félagsins, óskylt efninu og lengir fréttina án þess að bæta neinu við.
