dv.is
2026-03-30 17:30
Óðinn svarar Halldóri fullum hálsi: Kallar skrif hans dulbúna hagsmunagæslu
Greinin fjallar um andsvar Óðins við andstöðugrein Halldórs Benjamíns Þorbergssonar gegn aðild að Evrópusambandinu. Óðinn sakar Halldór um dulbúna hagsmunabaráttu fyrir fasteignageirann og heldur því fram að núverandi peningakerfi Íslands — með verðtryggðum samningum, háum vöxtum og gengissveiflum — gagnist stórum fasteignafyrirtækjum eins og Heimum á kostnað almennra heimila. Hann rammar umræðuna um ESB-aðild inn sem einfalt val á milli hagsmuna yfirstéttar og almennings.
Einkunn Vitans: 3/10
Mat Vitans
Greinin fjallar um andsvar Óðins við andstöðugrein Halldórs Benjamíns Þorbergssonar gegn aðild að Evrópusambandinu. Óðinn sakar Halldór um dulbúna hagsmunabaráttu fyrir fasteignageirann og heldur því fram að núverandi peningakerfi Íslands — með verðtryggðum samningum, háum vöxtum og gengissveiflum — gagnist stórum fasteignafyrirtækjum eins og Heimum á kostnað almennra heimila. Hann rammar umræðuna um ESB-aðild inn sem einfalt val á milli hagsmuna yfirstéttar og almennings.
Gagnrýni Vitans
Þetta er í raun skoðanagrein í fréttabúningi — textinn er nánast alfarið vettvangur fyrir andsvar Óðins, sem birt er í fullri lengd án ritstjórnarlegrar yfirferðar, án óháðra sérfræðinga og án þess að Halldóri Benjamín sé gefinn kostur á viðbrögðum. Fyrirsögnin rammar efnið inn sem dramatískt andsvar („svarar fullum hálsi") og greinin stendur einmitt undir því: óslitin einræða. Þótt upplýsingar um hlutverk Halldórs sem forstjóra Heima séu lögmætur blaðamannalegur punktur, er hann eingöngu nefndur af Óðni frekar en af blaðamanninum sjálfum, og engin tilraun er gerð til að sannreyna eða setja fullyrðingarnar í samhengi — til dæmis hvort talan um 223 milljarða króna eignasafn sé rétt, eða hvort verðtryggð leigusamningsfyrirkomulag virki eins og Óðinn lýsir. Röksemdin um „falinn kostnað" gjaldeyrisforðans er sett fram sem staðreynd án þess að nokkur hagfræðingur sé ráðfærður. Innrammingin er áberandi einhliða: upprunaleg rök Halldórs eru dregin saman í stuttan kafla í annarri málsgrein, á meðan andsvar Óðins nær yfir um 90% greinarinnar og lýkur með retórískri áskorun hans — sem gefur honum bæði rýmið og lokaorðið. Engin tilraun var gerð til að ná til Halldórs til umsagnar, né er nokkur fyrirvari um að hann hafi verið ófáanlegur til viðtals. Niðurstaðan les frekar eins og fréttatilkynning undir nafni blaðamanns en eiginleg fréttamennska.
