Röskun haf­strauma er þjóðaröryggis­mál

Greinin er merkt sem skoðanagrein og höfundur tilgreinir sig sem aðstoðarmann ráðherrans, sem er til bóta hvað gagnsæi varðar. Hún á þó að meginstefnu til að vera metin á gæðum rökstuðningsins og heiðarleika umfjöllunarinnar, ekki á jafnvægi heimilda. Rökstuðningurinn sjálfur er mjög einhliða: greinin er í reynd lofgjörð á aðgerðir ráðherrans og ríkisstjórnarinnar, án nokkurrar sjálfsgagnrýni eða viðurkenningar á takmörkunum. Fullyrðingin „þar lætur ríkisstjórn Íslands sitt ekki eftir liggja" er niðurlag sem á betur við í kosningaefni en í opinberri umræðu. Athyglisvert er að höfundur vísar til fjölda erlendra fjölmiðla (Reuters, CNN, Washington Post, Prospect Magazine, Le Nouvel Obs) sem stuðning við mikilvægi málsins, en engin nákvæm tilvísun er gefin; lesandinn getur ekki sannreynt þessar fullyrðingar nema með leit á eigin vegum. Vísindaefnið sjálft er afar grunnt: engin tilgreind rannsókn, engin tilvísun í tiltekna skýrslu norrænna vísindamanna, og enginn mælanlegur mælikvarði á áhættuna er nefndur. Fyrir skoðanagrein um þjóðaröryggismál er þetta veikleiki, því lesandinn fær enga efnislega stoð til að meta hversu raunveruleg ógnin er eða hversu árangursríkar aðgerðirnar hafa verið. Greinin virkar fremur sem pólitísk skilaboðamiðlun en sem raunverulegur þáttur í upplýstri umræðu.