„Skuldahlutföllin hjá ríkinu eru ennþá að hækka“
Fréttin er viðbragðsviðtal við einn hagfræðing um nýkynnt fjárlagafrumvarp. Grunnatriði frumvarpsins eru rétt tíunduð og öll gagnrýni er beinlínis eignuð nafngreindum viðmælanda, en engin önnur rödd kemur fram og starfsvettvangur viðmælandans er ekki tilgreindur.
Viðmælandinn er kynntur einfaldlega sem „hagfræðingur“. Það er ónóg. Konráð S. Guðjónsson hefur starfað sem hagfræðingur hjá hagsmunasamtökum í atvinnulífinu, og lesandi sem á að meta gagnrýni á gjaldtöku, bankaskatt og kílómetragjald þarf að vita hvaðan hún kemur. Þetta er einföld upplýsingagjöf sem ritstjórn átti að setja í fyrstu málsgrein.
Hitt vandamálið er raddflóran. Fjárlagafrumvarp er umdeilt mál í eðli sínu, og hér fær ein greining á því að standa óáreitt: stöðnun í hagkerfinu, ósjálfbær skuldaþróun, óheppileg tekjuöflun. Ekkert svar frá fjármálaráðuneytinu, engin önnur hagfræðileg sýn, engin tilvísun í þau óvissubil eða skuldaáætlanir frumvarpsins sem hægt væri að lesa á móti fullyrðingunum. Fréttin flytur boðskapinn fremur en að vinna úr honum.
Það sem er vel gert: allar fullyrðingar eru beinlínis eignaðar, spáin um 0,3% áhrif á vísitölu er merkt sem spá viðmælandans og fyrirsögnin er innan gæsalappa. Ekkert er dulbúið sem staðfest niðurstaða. Grunnvinnan er í lagi; það vantar annan aðila í samtalið og gagnsæi um þann sem talar.
