Telur stjórn­sýslu Ís­lands allt of litla

Greinin er birt sem skoðun, og ber að meta hana á þeim forsendum. Styrkur hennar liggur í því að höfundur vísar beint í nafngreint skjal Evrópusambandsins frá 2011 (MIPD 2011–2013 for Iceland) og tilgreinir tilvitnun þaðan, sem gerir lesandanum kleift að sannreyna kjarna rökstuðningsins. Þetta er betri heimildavinna en oft sést í skoðanagreinum. Höfundur vísar einnig í úttekt utanríkisráðuneytisins og gefur upp hlutfallstölu (13,4%) sem lesandinn getur leitað að. Veikleikinn felst í nokkrum atriðum. Í fyrsta lagi er setningin um hlutfall regluverks ruglingsleg: „Miðað við síðustu úttekt utanríkisráðuneytisins var hlutfallið 13,4% árið 2026 og miðað við þróunina fram að því kann það að vera eitthvað yfir 20% í dag." Ef greinin er skrifuð árið 2026, er óljóst hvað „í dag" á við umfram árið 2026, og tölurnar virðast innbyrðis ósamræmdar. Í öðru lagi er framsetningin á umsókninni árið 2009 sem „misheppnaðri umsókn Samfylkingarinnar og Vinstri grænna" eindregið pólitískt orðalag sem lýsir afstöðu höfundar frekar en hlutlausri staðreynd; umsóknin var lögð fram af ríkisstjórn Íslands, ekki einstökum flokkum. Þetta er vissulega leyfilegt í skoðanagrein, en sýnir skýra pólitíska afstöðu. Greinin er á heildina litið ágæt skoðanagrein með raunverulegum heimildum, en rökstuðningurinn er einhliða og gefur ekki neitt rými fyrir þau sjónarmið sem andmæla niðurstöðu höfundar, önnur en Halldór Jörgen Olesen sem höfundur mótmælir stuttlega.