Skýjaborgir skólaforystunnar
Skoðanagrein framhaldsskólakennara sem heldur áfram umræðu um menntakerfið og gagnrýnir menntaforystuna, sérstaklega formann Kennarasambands Íslands, fyrir að reyna að þagga niður gagnrýni. Höfundur vísar í fjöltölvupóst Magnúsar Þórs Jónssonar og skoðanagrein Ásu Lindar Finnbogadóttur sem meginstoðir röksemdarinnar.
Greinin er birt sem skoðun, og ber að meta hana sem slíka. Höfundur byggir röksemdafærslu sína á tveimur aðgreindum heimildum: fjöltölvupósti formanns Kennarasambands Íslands og skoðanagrein nafngreinds framhaldsskólakennara. Hann vitnar beint í orð Magnúsar Þórs, sem styrkir gagnsæi textans og gerir lesandanum kleift að meta túlkun höfundar. Þetta er styrkur. Hins vegar er túlkunin á orðum Magnúsar nokkuð einhliða; þar sem formaðurinn talar um hættu á „keppni í fyrirsögnum" og „niðurrifi" les höfundur eingöngu tilraun til að þagga niður gagnrýni, án þess að viðurkenna að einhver núans gæti legið í ábendingunum. Röksemdafærslan um „grimmd" menntaforystunnar er sláandi en byggir á fullyrðingum sem standa án stoðgagna: að nemendur sem kunni varla að lesa fái B í íslensku, eða að námsaðstoð sé kerfisbundið vanveitt. Þessar staðhæfingar eru af þeim toga sem þyrftu vísan í rannsóknir eða opinber gögn til þess að vega þungt, jafnvel í skoðanagrein. Samlíkingarnar við heilbrigðiskerfið og vegakerfið eru skemmtilegar sem rökfærsla en fara ekki nærri raunverulegri flækju menntaumræðunnar. Á heildina litið er þetta vel skrifuð skoðanagrein með skýrum rökum og nafngreindum viðmælum, en hún myndi styrkjast verulega ef fullyrðingarnar um árangursmælingu nemenda og kennslugæði væru undirbyggðar betur.
