Ölgerðin hækkar verðin
Frétt um verðhækkun Ölgerðarinnar byggir nánast alfarið á tilkynningu fyrirtækisins til viðskiptavina. Blaðamaður bætir samhengi um olíuverð og Hormússund en leitar ekki til óháðra aðila eða neytendafulltrúa. Greinin er hnitmiðuð en einhliða.
Greinin er stutt viðskiptafrétt sem miðlar tilkynningu Ölgerðarinnar og er í eðli sínu studd frumskjali, tilkynningu fyrirtækisins sjálfs. Tölurnar eru skýrar og sannreynanlegar og blaðamaðurinn bætir við nokkurri samhengisgreiningu um olíuverð og lokun Hormússundar, sem gefur lesandanum ramma til að meta fullyrðingar fyrirtækisins. Það er jákvætt.
Hins vegar er verulegur veikleiki sá að engin önnur rödd kemur til sögu. Enginn neytendafulltrúi, samkeppnisaðili, hagfræðingur eða fulltrúi verslana er spurður hvort hækkunin sé hófleg eða hvort hún standist samanburð við hækkun hráefnisverðs. Fullyrðing Ölgerðarinnar um að hún geri „allt sem í valdi fyrirtækisins er" til að halda aftur af verðhækkunum stendur algjörlega án mótvægis. Þetta gerir fréttina frekar að endursögn á kynningarefni en sjálfstæðri fréttamennsku. Auk þess er textinn endurtekinn tvisvar sinnum í greinarmeginmálinu, sem bendir til klámlausrar ritstjórnar eða tæknivillu. Fyrir stutta tilkynningarfrétt er þetta ásættanlegt en ekki gott; skrefið frá sex í sjö hefði krafist eins óháðs viðmælanda til viðbótar.
