Hætta á „kvótahoppi“

Greinin er í raun endursögn á umsögn eins hagsmunaaðila, SFS, og byggir nánast alfarið á þeirri 23 blaðsíðna umsögn. Heimildavinnan er gagnsæ að því leyti að lesandinn veit nákvæmlega hvaðan efnið kemur og getur sjálfur lesið umsögnina. Þetta er styrkur. Hins vegar er verulegur veikleiki í jafnvægi: enginn talsmaður þingsályktunartillögunnar, enginn ESB-sinnaður aðili og enginn fræðimaður fær að koma að sinni sýn. Greinin nefnir í einu setningunni að „margir aðrir" hafi gagnrýnt tillöguna, en gefur aldrei til kynna að einhverjir styðji hana, þrátt fyrir að um þjóðaratkvæðagreiðslu sé að ræða þar sem augljóslega eru tvær hliðar. Þegar fjallað er um deilustofna og kvótahopp er byggt eingöngu á sjónarmiðum SFS án þess að vísað sé í óháða greiningu eða fræðilegar heimildir til stuðnings. Fullyrðingin um að „ekkert aðildarríki hafi fengið varanlegar undanþágur" er áhugaverð en lesandinn getur ekki staðreynt hana beint, þó hún sé eiginleg staðhæfing úr umsögninni sjálfri. Í heild sinni virkar greinin frekar sem pressutilkynning SFS en sem sjálfstæð fréttaskrif, og skortur á mótvægi dregur verulega úr fréttagildi hennar.