Vilja banna rúss­neska túr­ista

Sú staðreynd að Vísir segir skýrt frá því að miðillinn hafi ekki bréfið sjálfur undir höndum, og tilgreinir jafnframt að fyrirspurn hafi verið send til utanríkisráðuneytisins, er jákvætt gagnsæi og sýnir lesandanum hvar mörk heimildavinnu fréttaritarans liggja. Þetta er þó samtímis veikleiki: greinin er í grunninn endursögn á umfjöllun pólska miðilsins RMF, og að einhverju leyti á Europeiska Pravda, án sjálfstæðrar staðfestingar. Engin innlend heimild staðfestir þátttöku Íslands; lesandinn veit ekki hvort utanríkisráðuneytið svaraði eða neitaði. Talan 477.878 vegabréfsáritanir kemur frá „Schengen-loftvoginni" sem vísað er til í bréfinu, en Vísir útskýrir ekki hvað sú „loftvog" er eða hvaðan gögnin stafa, sem gerir lesandanum erfitt að sannreyna töluna sjálfstætt. Framsetningin er einhliða í þeim skilningi að sjónarmið þeirra sem eru á móti banninu, eða rödd rússneskra yfirvalda og ferðamanna, er algjörlega fjarverandi. Fyrirsögnin „Vilja banna rússneska túrista" einfaldar málið; ráðherrarnir krefjast stöðvunar á vegabréfsáritönum, ekki endilega formlegt „bann á túrista" í öllum skilningi. Greinin telur upp níu ESB-ríki en nefnir aðeins átta að nafni, sem er smávilla en dregur úr nákvæmni. Þrátt fyrir þessa ágalla er hér greinilega fagleg nálgun: gagnsæi um heimildastöðu, tilvitnun í tvær erlendar heimildir og viðleitni til að fá innlent svar. Greinin hefði þó verið mun sterkari ef beðið hefði verið eftir svari utanríkisráðuneytisins eða að minnsta kosti ein rödd gagnrýnin gagnvart tillögunni hefði fengið pláss.