Kolbrún Bergþórsdóttir skrifar: Ekki af réttu þjóðerni

Greinin er birt sem skoðun, sem ber að meta á forsendum rökstuðnings og hugsunarlegs heiðarleika. Kolbrún byggir málflutning sinn á tveimur aðskildum dæmisögum sem hún tengir saman með sameiginlegum þræði: fordómum gegn einstaklingum á grundvelli þjóðernis þeirra. Upphafsdæmið um ísraelska þýðandann Moshe Erlendur Okon er vel rakið og höfundur gefur skýrt til kynna hvaðan upplýsingarnar koma, bæði úr grein í Morgunblaðinu og frétt á dv.is. Þetta er styrkur. Hins vegar eru önnur dæmi óljósari: „einhverjir aðilar í ferðaþjónustu" og „íslenskur verslunareigandi" sem er ekki nafngreindur, og „stutt frétt á netmiðli" sem ekki er tilgreindur nánar. Í skoðanagrein er þetta viðunandi, en rökstuðningurinn hefði verið sannfærandi ef höfundur hefði bent á heimildir með örlítið meiri nákvæmni. Greinin blandar saman tveimur ólíkum málefnum, annars vegar gyðingahatri og fordómum gegn Ísraelsmönnum, hins vegar takmörkunum á rússneskum ferðamönnum. Tengsl þessara tveggja mála eru ekki augljós, enda snýst hið síðara að hluta til að öryggis- og utanríkisstefnumálum. Höfundur viðurkennir þetta ekki heldur setur umræðurnar fram sem einsleita siðferðilega spurningu. Þar mætti bæta úr með meiri heiðarleika um flækjustig málsins. Í heild er þetta vel rituð skoðanagrein sem kemur greinilega fram sem persónuleg afstaða. Hún fer þó ekki nógu vel í gegnum gagnrök við eigin staðhæfingar.