Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík
Formaður Menningarráðs Reykjavíkur kynnir uppfærðar reglur um menningarstyrki borgarinnar í skoðanagrein: nýja styrkjaflokka, fjárhæðabil, breytt skil og aukna eftirfylgni. Greinin er gagnsæ um hagsmuni höfundar og óvenju áþreifanleg í tölum og ferlum. Hún sneiðir hins vegar hjá þeim ágreiningsefnum sem breytingarnar kalla á.
Birt sem skoðanagrein, og höfundur gerir grein fyrir stöðu sinni: hann er formaður Menningarráðs og því sá sem ber ábyrgð á því sem hann mælir fyrir. Það er rétt gert. Áþreifanleikinn er líka sterkasti hlutinn: fjárhæðabil styrkjaflokkanna eru tilgreind, nöfn rýnihópsins koma fram, tilnefningaraðilar faghópsins eru nefndir og umsóknarfrestur liggur fyrir. Lesandi getur athugað þetta í reglunum sjálfum.
Rökræn heiðarleiki er sömuleiðis yfir meðallagi þar sem höfundur skilur á milli reglubreytinga og fjárveitinga og segir hreint út að ekki verði lofað fé sem ekki er til.
Þar sem greinin bregst er í því sem hún nefnir ekki. Kjarnaspurningin, að Menningarráð taki endanlega ákvörðun eftir að faghópur hefur skilað rökstuddum tillögum, er sá liður sem helst gæti kallað á gagnrýni um pólitíska hlutdeild í úthlutunum. Höfundur leysir hana með fullyrðingu, ekki röksemd. Hann kveðst hafa haft minnihlutann með í rýnihópnum en segir ekkert um hvort sá fulltrúi styðji niðurstöðuna. Engar tölur fylgja um stærð styrkjapottsins, fjölda umsókna eða hlutfall þeirra sem hafna. Þar hefði grein sem talar um gagnsæi átt að ganga lengra.
