Icelandair – Tíminn til að bregðast við er núna
Hluthafi í Icelandair gagnrýnir bjartsýni forstjórans og telur félagið illa búið undir næstu tvö ár vegna óvarinnar eldsneytisáhættu, hárra leiguskuldbindinga og minna lausafjár en heildartalan gefur til kynna. Hann hvetur stjórnendur til aðgerða strax og kallar eftir því að starfsfólk og stéttarfélög sýni sveigjanleika.
Í skoðanadálki birtist hér grein hluthafa sem gerir það sem margir pistlahöfundar sleppa: hún sýnir útreikningana. Tölur um lausafé, leiguskuldbindingar og verðvarnir eru sóttar í uppgjör félagsins í lok september. Spá um eldsneytisskort er eignuð Alþjóðaorkumálastofnuninni, og höfundur tekur sjálfur fram að mat hans á föstum kostnaði sé eigið mat en ekki félagsins. Slík hreinskilni um forsendur styrkir röksemdafærsluna verulega.
Veikleikarnir liggja annars staðar. Fullyrðingin um tæplega 26% samdrátt á evrópskum ACMI-leigumarkaði stendur án nokkurrar tilvísunar, og eldsneytisspáin hvílir á áætlaðri notkun sem lesandinn fær aldrei að sjá. SAS er tvívegis notað sem víti til varnaðar, en hvergi er rökstutt hversu sambærileg félögin eru.
Mest ber þó á ójafnvægi í kaflanum um starfsfólk. Þar er krafan um að launafólk gefi eftir sett fram sem óumflýjanleg niðurstaða, og afbókanir vorsins skrifaðar á vinnufyrirkomulag án þess að aðrar skýringar séu ræddar. Höfundur vegur þetta að hluta upp með kröfu um heiðarleika stjórnenda, en sá kafli er mun þynnri en fjármálagreiningin. Hagsmunir hans sem hluthafa eru þó kynntir opinskátt.
