Öfgar og ófagleg vinnubrögð
Tryggvi Felixson, hagfræðingur og náttúruverndarsinni, gagnrýnir harðlega tillögu Viðskiptaráðs um tvöföldun raforkuframleiðslu á 14 árum og afnám laga um rammaáætlun. Hann ver rammaáætlun sem faglegt sáttaferli og heldur því fram að hagvöxtur geti orðið með orkusparnaði og bættri nýtni í stað nýrra virkjana.
Í skoðanagrein sem Vísir birtir er landakortið „Virkjunarkostir á Íslandi“ burðarás málflutningsins, og þar liggur veikasti hlekkurinn. Höfundur les kortið sem yfirlýsingu um að ráðið vilji virkja Gullfoss, Geysi og Kverkfjöll. Lesandinn fær hins vegar ekki að vita hvort kortið sýnir tillögur ráðsins eða samantekt allra kosta sem metnir hafa verið. Sá greinarmunur ræður úrslitum um sanngirni gagnrýninnar, og höfundur viðurkennir sjálfur: „Vissulega má taka þetta sem grín“.
Greinin hefur þó raunverulega kosti sem rökfærsla. Tillaga ráðsins um rammaáætlun er birt orðrétt innan hornklofa, saga ferlisins er rakin af þekkingu og höfundur gerir skýra grein fyrir bakgrunni sínum. Tölur Hagstofunnar um liðlega 30% vöxt verðmætasköpunar eru staðfestanlegar.
Ályktunin af þeim tölum gengur lengra en gögnin leyfa. Óbreytt framleiðsla í áratug sannar ekki að vöxtur verði án virkjana til framtíðar. Vísað er til OECD og IMF án þess að tilgreina skýrslur. Samlíkingin við hrunið 2008 og orð eins og „orkusturlun“ og „græðgi“ koma í stað röksemda og veikja annars frambærilegan málflutning.
